Εσύ, ο πενηντάρης...

Πήρες σήμερα το παιδί σου από το χέρι να το πας μια βόλτα στο Πολυτεχνείο;
Να περπατήσεις μαζί του, να του μιλήσεις για την δημοκρατία, την ελευθερία, τα δικαιώματα...
Για την ατομική αξιοπρέπεια, την κοινωνική δικαιοσύνη, την κοινωνική ευθύνη...

Είπες ;;; ότι ο κόσμος, πηγαίνει μπροστά, όχι με υπολογισμούς, αλλά με ανιδιοτέλεια...
Είπες ;;; ότι απέναντι σε όποιον σκληρό μηχανισμό, μπορεί να ορθώνεται το ανάστημα της αξιοπρέπειας...
Είπες ;;; ότι τα πιο απρόβλεπτα, σημαντικά, ξεχωριστά, λαμπερά γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας των κοινωνικών αγώνων, είχαν στη βάση τους την αυτο-οργάνωση...

Αν είσαι μόνο πενήντα χρονών,
είτε είσαι ηττημένος είτε συμβιβασμένος είτε βολεμένος είτε...
δεν τα έχασες όλα!! Προλαβαίνεις, ακόμα, να πάρεις ένα παιδί από το χέρι. Να πάρεις ένα παιδί από το χέρι και να πας!!!

Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ και θα ζει, όσο θα υπάρχει Νεολαία

Read More......

Η γενιά μας, έδινε πάντα αγώνες, που άλλοι έρχονταν κάθε τόσο να εξαργυρώνουν, πετώντας στα σκουπίδια το στόχο και τις αξίες μας.

Φωτογραφία από την ιδρυτική συνάντηση της 16χρονης πόλης, πριν από δύο χρόνια στην αίθουσα ΠΛΕΙΑΔΕΣ στον Κορυδαλλό. Διακρίνεται -πίσω- το πανώ του neagenia με τη φράση "Αυτοοργάνωση τώρα!!"

Καπελεντζής Ανδρέας, Φωτεινόπουλος Προκόπης, Κοσμάς Φιλιππάκης

Τρεις "ιδρυτικοί" της 16χρονης πόλης (μαζί με τον Δημήτρη Χατζίνα και τον νεότερο από όλους Γιώργο Αρβανίτη, συγκρότησαν την αρχική πενταμελή συντονιστική επιτροπή).

Οι τέσσερις από αυτούς (πλην του Δημήτρη Χατζίνα) είναι και υποψήφιοι με το ψηφοδέλτιο "ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ - 16χρονη πόλη".

Στο ευρύτερο συμβούλιο που σχεδίασε και οργάνωσε την ιστορική συνάντηση στις Πλειάδες συμμετείχαν ακόμα Νίκος Δουλάμης, Πασσάς Γιώργος, Παναγιώτης Τουρλάκης, Νίκος Νικολόπουλος, Δημήτρης Τριανταφυλλόπουλος, Αριστέα Μωραϊτου

(λινκ στο ιστολόγιο του Φωτεινόπουλου με κλικ στην εικόνα)

Read More......

Γιατί θα φύγω από τη Nίκαια

(έγραψε)
Συλλέκτης ονείρων

Μαζεύω ότι οι άλλοι συνήθως πετάνε.

Μεγάλωσα και ζω στη Νίκαια μια συνοικία του ταλαιπωρημένου εργατόκοσμου. Ξεχασμένη απο θεούς κι ανθρώπους. Ο ορισμός της υποβάθμισης βρίσκεται εδώ πέρα.

Λίγο μετά τη βροχή περπατούσα με τα ακουστικά στ' αυτιά και σκεπτόμενος τι έχει αλλάξει απ΄τα παιδικά μου χρόνια μέχρι σήμερα σ' αυτό το μέρος...

Όνειρα που σκόνταψαν σε κακοφτιαγμένα πεζοδρόμια. Παντού η μυρωδιά της αποσύνθεσης και η εικόνα της εγκατάλειψης. Κακοφωτισμένα θεοσκότεινα στενάκια που σου προκαλούν φόβο να τα διαβείς, γειτονιές με ανύπαρκτο πράσινο και παρτέρια με μισοξεραμένα απεριποιήτα λουλούδια. Ευτυχώς που υπάρχουν και μερικές νερατζιές...
Τα σκουπίδια και κάθε λογής μπάζα φυσικά υπάρχουν παντού από χορταριασμένα οικόπεδα μέχρι αυλές και εγκαταλελειμμένα σπίτια. Εννοείται πως οι κάδοι είναι συνεχώς γεμάτοι κάνοντας την ατμόσφαιρα ανυπόφορη ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Παρόμοια εικόνα παρουσιάζουν οι πλατείες και τα παρκάκια που ενω παλιότερα έσφιζαν από ζωή τώρα είναι σα παλιό νεκροταφείο. Ακόμα και για ένα καφέ ή ένα ποτό ο Νικαιώτης θα πάει οπουδήποτε αλλού εκτός από την περιοχή του. Χαμόσπιτα και άβαφτα σπίτια που σε κάνουν να απορείς αν μένει κανείς εκεί μέσα συνθέτουν το αποπνικτικά γκρίζο τοπίο αυτής της συνοικίας. Πολλές φορές θα σε πάρουν από πίσω αγέλες σκυλιών πραγματικά εξαθλιωμένα απ'την πείνα.

Αδυνατώ να πιστέψω πως τα μέρη που έζησα τα πιο όμορφα παιδικά μου χρόνια, που μεγάλωσα στις αλάνες έχουν μετατραπεί πλέον έτσι.
Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται αν υπάρχει έστω ένας σοβαρός λόγος που να αξίζει να ζεις εδώ πέρα. Άλλες φορές προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου πως κατι θα αλλάξει, πως έγω απλα τα βλέπω όλα μάυρα και η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη. Μα κάθε μέρα επιβεβαιώνει όλο και περισσότερο αυτό που νιώθω. Ακόμα και μια απλή βόλτα εδώ πέρα πλέον με καταθλίβει.

Θέλω να φύγω μακριά απο όλους και άπο όλα. Δεν αντέχω άλλο, κουράστηκα να είμαι μέρος όλης αυτής της μαυρίλας και της σκοτεινιάς.
Πρέπει να φύγω πριν με καταπιεί και μένα αυτό το μέρος. Να πάω σε μια πόλη με ζωή, φώτα, με γεμάτες πλατείες από παιδιά και λουλούδια. Υπάρχει, δεν υπαρχει εγώ θα το ψάξω!
Γιατί δεν αντέχεται να βλεπεις να αργοπεθαίνει ότι αγαπάς και κανείς να μη κάνει τίποτα...

Read More......

42 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΚ

Read More......

Με δυο ρόδες στο Καστρί

Τα νέα της ποδηλατοπορείας

"Με το ποδήλατάκι, θα πάμε στον Γιωργάκη"

Αυτό που ξεκίνησε ως μακρυνό στοίχημα- να πάει η ποδηλατοπορεία ως την πρωθυπουργική κατοικία- πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία. Η κύρια διαδρομή της ποδηλατοπορείας είχε εντυπωσιακή συμμετοχή, παρά το τσουχτερό κρύο (1500-2000 ποδήλατα), ενώ στο τέλος, περίπου 300 ποδήλατα τράβηξαν την ανηφόρα της λεωφόρου Κηφισίας, διέτρεξαν όλο το μήκος του υπο κατασκευή διαδημοτικού ποδηλατοδρόμου, και, μετά από μια απαραίτητη στάση ανεφοδιασμού στην Κηφισιά, έφθασαν μπροστά από το σπίτι του πρωθυπουργού, στο Καστρί.
Ούτε το χιονόνερο, ούτε τα 50 και πλέον χιλιόμετρα της συνολικής διαδρομής δεν μας πτόησαν, προκειμένου να δείξουμε ότι με το ποδήλατο πάει κανείς παντού- ακόμα και στο σπίτι του πρωθυπουργού.
Οταν οι περισσότεροι είχαμε αποχωρήσει, εμφανίστηκε ένας άνδρας της ασφάλειας και είπε ότι ο πρωθυπουργός θα μας δεχθεί. Τι έγινε μετά; Δεν ξέρουμε, είχαμε ήδη φύγει!

Όλη η ανάρτηση προέρχεται από το http://podilates.gr

Εκεί... Ενας από τους πέντε ποδηλάτες που συναντήθηκαν με τον πρωθυπουργό εξιστορεί την συνάντηση

Attachment	Size

Read More......

Τα αθόρυβα ΤΟΣΥΝ το σάλτο και το ρεσάλτο.

Ανέβασε ο komvarxis, μια ανάρτηση - σχόλιο για την γενικότερη εξέλιξη του θεσμού των τοπικών συμβουλίων νεολαίας.

---------------------------------------------------------------------------------
"αθόρυβα" ΤΟΣΥΝ! Με ΤΟΣΥΝάρχες έτοιμους για "το σάλτο της γάτας" ενόψη Δημοτικών...

---------------------------------------------------------------------------------
Τον Απρίλιο, είχα σχολιάσει ένα βίντεο για το ΤΟΣΥΝ Ξάνθης, με αφορμή γεγονότα στο νομό (ΕΔΩ η ανάρτηση και το βίντεο του Απριλίου)

Απομονώνω ένα κομμάτι:

"...Λεφτά δεν σπρώχνονται, προβλήματα πολλά υπάρχουνε, είναι και δυό μεγάλοι εχθροί που εμφανίζονται:

• Η γραφειοκρατικοποίηση, που μετατρέπει σε κλειστό και δυσκίνητο ή "ελεγχόμενο μαγαζί" το κύτταρο της Νεολαίας.

• Και η αδρανοποίηση. Που προωθείται σκόπιμα ή προκύπτει ως φυσική συνέπεια..."

Έτσι ... και χειρότερα,
χτες στο φιλικό ιστολόγιο του Κορυδαλλού, ο blogger χρησιμοποιεί την φράση "δεκανίκι του Δήμου", και εκφράζει την απογοήτευσή του αφού -πραγματικά όπως φαίνεται καθαρά-, το ΤΟΣΥΝ είναι άπρακτο. (Εδώ η ανάρτηση του ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ)


Εδώ το site του ΤΟΣΥΝ Αταλάντης, που μου έστειλε και ενημερωτικό ηλεκτρονικό μήνυμα (ευχαριστώ και εύχομαι χρόνια πολλά)

Γενικότερα φίλοι μου έχω να πω αυτό για τα ΤΟΣΥΝ και τα ΕΣΥΝ και όλα τα πραγματάκια της νεολαίας.

Όλα αυτά, έχουν ένα νόημα μόνο αν οι νέοι μπορούν να πουλήσουν λίγη τρέλα. Να υπερβούν τους μπαμπάδες και τους προϊσταμένους μιας ιεραρχίας.
Διαφορετικά μιλάμε για διοικητικά συμβούλια "επί των νέων" (υπάληλλοι και χειροκροτητές ανώτερων βαθμίδων πραγματικής εξουσίας, που δεν προσφέρουν καλή υπηρεσία).
Από κάτι τέτοιους, είτε είναι στα κόμματα είτε είναι ψωνάρες που θέλουν να πραγματοποιήσουν μια καριέρα, στην εξουσία εγώ προτιμώ τους άλλους.

• Διαφωνώ με αυτούς που κάθονται απέξω, αδρανείς και αμέτοχοι, αλλά σέβομαι την απόστασή τους. Να μην θέλουν δηλαδή με αυτόν τον τρόπο να ξεφτυλίζονται συμπληρώνοντας τα τοπικά συστήματα μοιρασιάς εξυπηρετήσεων.
• Δεν πιστεύω στην ελλειμματική, κατά την γνώμη μου, αντίδραση των νέων τύπου "ρεσάλτο". Αλλά από το "σάλτο της γάτας", προκειμένου να αναπαράγουν νέοι μικροί πολιτικοί το χάλι των μεγάλων, προτιμώ χίλιες φορές το μοναχικό ρεσάλτο του καθενός μας.
  

Read More......

ΕΙΚΟΝΕΣ

εικόνες από τον Κορυδαλλό

Read More......

Αλέξης.

Μερικοί, ασχολούνται ακόμα να απαντήσουν το επουσιώδες ερώτημα...

Ήταν αντιεξουσιαστής ο Αλέξης ή δεν ήταν;

Θέλουμε να τους πούμε:
ΕΙΣΤΕ ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ ΚΥΡΙΟΙ.

Χάθηκε η ζωή ενός δεκαπεντάχρονου!
Εκδηλώθηκε η βία και η κρατική αυθαιρεσία.
Στοχοποιήθηκε η νεολαία μας και ποδοπατήθηκε η αξία των ατομικών δικαιωμάτων μας.

Το βιντεάκι είδαμε από σίβυλλα.

(για να μην ξεχνιόμαστε)

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ 6ης και 7ης Δεκεμβρίου

Read More......

Τελικά ο Δημήτρης ήταν πρώτος και έμεινε πρώτος.

Παρά τις ενστάσεις, τις επανακαταμετρήσεις και τα παρατράγουδα,

αλλαγή υπέρ… Καρύδη στην Α’ Πειραιά

(ο τίτλος και η φωτογραφία, από ένα νέο ιστολόγιο του Πειραιά) http://trelopeiraiotes.wordpress.com

(Σ Χ Ο Λ Ι Ο)
Τώρα, που δεν κινδυνεύει να χαρακτηριστεί προσωπική πριμοδότηση οφείλουμε να πούμε μια αλήθεια, που έχει άλλη σημασία, πιο δυνατή από τις ψήφους και έξω από το επίπεδο των μικροανταγωνισμών του Πειραιά.

Ο Δημήτρης Καρύδης, χτυπήθηκε με μικρότητα και σκοπιμότητα, έξω από το πλαίσιο βασικών αξιών της πολιτικής ηθικής.

Γιατί είναι κατανοητό, να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και να συγκρούονται. Να υπάρχει κομματικός ανταγωνισμός και να παράγει δυσάρεστες συνέπειες. Η σταυρομαχία είναι πηγή κακού.

Όμως, όσα έπιασε το μάτι μας εις βάρος του Δημήτρη, δεν επιτρέπονται απέναντι σε ανθρώπους που προσφέρουν επί 30 χρόνια.

Για να συμβούν τέτοια, δύο είναι οι περιπτώσεις:
-ή προέρχονται από άκαπνους, που δεν πονούν την κάθε απώλεια, αφού δεν έχουν συμβολή στην ουσιαστική δημιουργία
-ή προέρχονται από αδίστακτους, οι οποίοι τίποτα δεν σέβονται και τίποτα δεν υπολογίζουν, μπροστά στο μικροσυμφέρον τους.

Ανοιχτά και καθαρά, το neagenia δεν μασάει τα λόγια του.

Read More......

Για την ψήφο στα 16.

(του Νίκου Νικολόπουλου)*

Η ελληνική κοινωνία, οι τοπικές κοινωνίες μας, οι πόλεις μας γερνούν. Είναι ένα σύνθετο φαινόμενο που απασχολεί πολλές κοινωνίες της Ευρώπης και την Ιαπωνία, αφορά στη μείωση των γεννήσεων και την διεύρυνση του προσδόκιμου επιβίωσης με συνέπεια οι νεώτερες ηλικίες να αποτελούν ολοένα και μικρότερο κλάσμα του πληθυσμού. Οι αιτίες είναι πολλές, είναι κοινωνικές, πολιτισμικές, οικονομικές, έχουν να κάνουν ακόμη με τον χαρακτήρα των πόλεων μας και την ανυπαρξία δημόσιου χώρου προς όφελος του ιδιωτικού. Η γήρανση όμως των πόλεων μας και ειδικότερα του Κορυδαλλού σε σχέση με το ανθρώπινο δυναμικό αποτελεί την μία όψη του νομίσματος, η άλλη όψη έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι βασικές υποδομές της πόλης μας, δρόμοι, πεζοδρόμια, οι δημόσιοι κοινόχρηστοι χώροι, δημόσια κτίρια, κατοικίες, δίκτυα πάσης φύσεως οργανώθηκαν ή προέκυψαν τυχαία στο πρόσφατο ή στο μακρυνό παρελθόν, έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής τους ή γέρασαν πρόωρα ή είναι τελείως ανεπαρκείς ως υποδομές να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες του 2010. Η πόλη μας είτε ως κοινωνία, είτε ως οικιστικό σύστημα γερνάει, καιρός είναι οι 16χρονοι να μπουν στο παιχνίδι, η αναγκαιότητα της 16χρονης πόλης είναι μία πραγματικότητα.

Συνέπεια της μείωσης των νέων ως ποσοστό στο συνολικό πληθυσμό είναι οι κοινωνίες μας να γίνονται περισσότερο, πατερναλιστικές, συντηρητικές να αδιαφορούν για την αμφισβήτηση και την καινοτομία. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα προηγούμενα αλλά και ότι :

1. Με βάση τα ισχύοντα στον ποινικό και αστικό κώδικα που δίνει διακαιοπρακτικά δικαιώματα σε πολλούς έφηβους από την ηλικία των 15 χρόνων όπως μεταξύ άλλων η έκδοση αστυνομικής ταυτότητας.
2. Το γεγονός ότι στη Βρετανία εδώ και μία σχεδόν δεκαετία, στις ΗΠΑ σε ορισμένες πολιτείες, στη Βραζιλία, στην Κροατία αλλά και σε αρκετές άλλες χώρες έχει χορηγηθεί η δυνατότητα στους νέους άνω των 16 να ψηφίζουν τουλάχιστον στις τοπικές εκλογές.
3. Η δυνατότητα που δόθηκε σε νέους άνω των 16 να συμμετέχουν σε κομματικές διαδικασίες ισότιμα με τους ενηλίκους όπως στο ΠΑΣΟΚ, η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για ψήφο στους 16ρηδες
4. Η αναγκαιότητα να κατεβάσουμε το μ.ο ηλικίας του εκλογικού σώματος αφού σχεδόν το 25% είναι άνω των 65 χρόνων είναι μία υποχρέωση που έχουμε στις νέες γενιές που έρχονται.

Βασικό μέλημά μας πρέπει να είναι η κατοχύρωση σε πρώτη φάση τουλάχιστον, εκλογικού δικαιώματος στις τοπικές εκλογές σε όλους τους νέους άνω των 16 χρόνων είτε έλληνες στην καταγωγή είτε παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν στη χώρα μας και ουσιαστικά πρόκειται για δυνάμει έλληνες πολίτες με τις υποχρεώσεις πρώτα αλλά και τα δικαιώματα και που κουβαλάει αυτή η ιδιότητα.

*Ο Νίκος Νικολόπουλος, έχει πολιτική ρίζα στην νεολαία ΠΑΣΟΚ από την εποχή του 77. Συμμετέχει στην ηγετική ομάδα του σχήματος Δεκαεξάχρονη Πόλη

Read More......

Βουλή των Εφήβων

χαμομηλακι

Μεταξύ 4ης και 7ης Σεπτεμβρίου γίνεται η 14η σύνοδος του εκπαιδευτικού προγράμματος της Βουλής των Εφήβων. Στους σταθερούς στόχους της πρωτοβουλίας αυτής βρίσκονται η μύηση των νέων στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς και η καλλιέργεια των δημοκρατικών αξιών. Στις εργασίες του προγράμματος συμμετείχαν κατά το σχολικό έτος 2008 - 2009 με γραπτά δοκίμια τους 17.033 μαθητές από τη Β΄ τάξη όλων των τύπων λυκείου. Ύστερα από αξιολόγηση όλων των γραπτών από την επιτροπή του προγράμματος επιλέχθηκαν οι 300 έφηβοι βουλευτές ,260 από την Ελλάδα, 20 από την Κύπρο και 20 από την ομογένεια.

Η ιδέα για την δημιουργία της Βουλής των Εφήβων ήταν του Έλληνα Πεζογράφου Αντώνη Σαμαράκη, το έργο του οποίου γνώρισε διεθνή αναγνώριση.

Ο Αντώνης Σαμαράκης γεννήθηκε στην Πύλο της Μεσσηνίας το 1919 και πέθανε το 2003. Εργάστηκε ως εμπειρογνώμων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών σε πολλές χώρες για κοινωνικά θέματα και το 1989 ανακηρύχθηκε Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της UNICEF για τα παιδιά του κόσμου. Το έργο του Σαμαράκη έχει έντονο το στοιχείο της κοινωνικής καταγγελίας και αντικατοπτρίζει τις προσωπικές του ανησυχίες για το παρόν και το μέλλον της σύγχρονης κοινωνίας. Χρησιμοποίησε απλή γλώσσα και μη επιτηδευμένο ύφος, και προσέγγισε τα θέματά του από μια έντονα ανθρωποκεντρική γωνία.


Χαρακτηριζόταν από την αγάπη του για τους νέους.

Read More......

Αυτές τις μέρες όλο το πολιτικό προσωπικό έχει μέλημα την προσωπική επανεκλογή. (Ο σταυρός)

Ο σταυρός είναι η ρίζα της φαυλοκρατίας

Του Θεοδωρου Παγκαλου

Το κίνητρο για τις σκέψεις που θα ακολουθήσουν είναι η αποστροφή του υπογράφοντος προς τον σταυρό προτίμησης. Αυτές τις μέρες όλο το πολιτικό προσωπικό έχει μέλημα την προσωπική επανεκλογή, η Βουλή και τα yπουργεία βαθμιαία εγκαταλείπονται και τα καφενεία γεμίζουν. Είναι ίσως ευκαιρία να προβληματιστούμε για τις συνέπειες του συστήματος.

Ο σταυρός προτίμησης είναι το θεμέλιο του πελατειακού κράτους, η ρίζα της φαυλοκρατίας. Οσο υπάρχει το σύστημα αυτό ούτε διοίκηση θα αποκτήσουμε ούτε κόμματα ιδεών. Οι αυταπάτες πολλών από εμάς που θεώρησαν ότι με τον νόμο Πεπονή θα καταργηθεί το ρουσφέτι έχουν διαψευστεί. Οι πιέσεις μεταφέρθηκαν στον δημόσιο τομέα γενικότερα και όταν και εκεί υπήρξαν περιορισμοί, άρχισαν οι πιέσεις για διορισμούς σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, εξαναγκάζοντας τους πολιτευομένους να προσφύγουν σε σχέσεις εξάρτησης με επιχειρηματίες, προφανώς εξαργυρώσιμες στο μέλλον.

Τον διορισμό αντικατέστησαν με την ίδια εκβιαστική ικανότητα δευτερογενή ρουσφέτια: μεταθέσεις και προαγωγές και κυρίως η μετάθεση στρατευσίμων σε θέσεις λούφας κοντά στον τόπο καταγωγής. Συνεχίστηκαν και εντάθηκαν οι πιέσεις για ρυθμίσεις παράνομες ιδιαίτερα στους τομείς που νοσούν όπως η πολεοδομία, ενώ ακόμα και οι ανθρώπινες στιγμές όπως μια ασθένεια γίνονται αφορμή πιέσεων για να εξασφαλιστεί ευνοϊκή μεταχείριση στο νοσοκομείο.

Είχε βεβαίως γίνει η απόπειρα κατάργησης του σταυρού προτίμησης το 1985 από το ΠΑΣΟΚ. Το αποτέλεσμα ήταν όμως ότι με σπάνιες εξαιρέσεις επανεξελέγη η Βουλή του 1981. Με το σύνθημα της «ανανέωσης» παλαιοί και δοκιμασμένοι φαυλοκράτες κεντρώας προέλευσης και αναρριχώμενοι επαναστάτες της γενιάς του Πολυτεχνείου έπεισαν τον Ανδρέα Παπανδρέου να επαναφέρει τον σταυρό.

Ετσι, ο σταυρός προτίμησης επανήλθε. Η παρέμβαση Μητσοτάκη με την πολυσταυρία ενίσχυσε τον φαυλοκρατικό χαρακτήρα του συστήματος. Οι κατεστημένοι «βαρώνοι» εισήγαγαν νέους ελεγχόμενους υποψηφίους και συμμάχους για την παγίωση της κατάστασης.

Σήμερα χρειαζόμαστε ένα νέο εκλογικό σύστημα που θα εξασφαλίζει:

- Την κατάργηση του σταυρού προτίμησης.

- Την καθοριστική συμμετοχή του πολίτη.

- Τη μεγαλύτερη δυνατή ισότητα ανάμεσα στους ψηφοφόρους.

- Τη δυνατότητα σχηματισμού σταθερής κυβερνητικής πλειοψηφίας.

- Την αυτονομία του πολιτικού προσωπικού από τους χρηματοδότες.

- Τη συνέχεια και αξιοποίηση της πείρας.

- Την ανανέωση και το άνοιγμα στην κοινωνία.

- Την αίσθηση της ανακλητότητας.

- Την προσωπική σχέση του βουλευτή με το εκλογικό σώμα.

- Την αποδέσμευση των υπουργών από τη μικροκομματική εξάρτηση.

Προτείνουμε την εκλογή εκατό βουλευτών από ένα κομματικό κατάλογο υποψηφίων, με απόλυτα απλή αναλογική. Για τις εναπομένουσες διακόσιες έδρες, μονοεδρικές περιφέρειες, με δύο γύρους. Στον πρώτο γύρο θα απαιτείτ,αι απόλυτη πλειοψηφία των ψηφισάντων ενώ στον δεύτερο γύρο η ψηφοφορία θα είναι μεταξύ των δύο πρώτων. Το σύστημα υπάρχει και εφαρμόζεται με αρκετή επιτυχία στην Γαλλία.

Οι υποψήφιοι θα αναδεικνύονται από εσωκομματικές διαδικασίες που ελεύθερα θα υιοθετεί το κάθε κόμμα. Πρέπει να πάψει η κηδεμονία του λαού, άμεσα ή έμμεσα. Να βγούμε από τη φάση του δημοκρατικού πατερναλισμού.

Στον πρώτο γύρο, σε ένα τέτοιο σύστημα εκφράζεται με ελευθερία η κάθε ιδιομορφία και ιδιαιτερότητα. Στον δεύτερο γύρο εξυπηρετείται η σκοπιμότητα δημιουργίας σταθερής κυβερνητικής πλειοψηφίας γύρω από προγράμματα και αρχές που θα οδηγούν ή σε πολυκομματικές κυβερνήσεις ή σε μονοκομματική κυβέρνηση με ευρύτερη στήριξη.

Η ισότητα όμως μεταξύ των πολιτών δεν ανατρέπεται κυρίως από το εκλογικό σύστημα, αντίθετα με όσα διατυμπανίζουν τα μικρά κόμματα. Η θεμελιώδης αυτή συνταγματική επιταγή υπονομεύεται από την αναντιστοιχία των εκλογικών περιφερειών με τον πραγματικό πληθυσμό. Η εμμονή στην παράδοση ότι κάθε νομός πρέπει να αντιστοιχεί σε μία εκλογική περιφέρεια οδηγεί στο αποτέλεσμα η ψήφος τριών πολιτών στην περιφέρεια Αττικής να αντιστοιχεί σε μία ψήφο στην Κεφαλληνία, στη Σάμο ή στην Ευρυτανία.

Οι νέες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες που προτείναμε θα έχουν με ελάχιστες διαφορές τον ίδιο πληθυσμό.

Το πολιτικό μας σύστημα έχει περιέλθει σε βαθιά ανυποληψία. Βασικό στοιχείο του είναι βέβαια το εκλογικό σύστημα. Η έλλειψη εκτίμησης του πολίτη για τον βασικότερο θεσμό της δημοκρατίας που είναι το Κοινοβούλιο είναι ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της πολιτείας.

Αυτό είναι το άρθρο του Θ. Πάγκαλου, στην Καθημερινή, (στα πλαίσια του "διάλογου της «Κ» για τις πρωτοβουλίες εξυγίανσης της πολιτικής ζωής")

Το άρθρο "συνέπεσε" όμως με "κοντινές θέσεις" που διατύπωθηκαν στην ίδια εφημερίδα από την κυρία Ντόρα Μπακογιάννη. ("Βαθιά κρίση πολιτικής εκπροσώπησης",κλικ εδώ) Συσχετίστηκαν οι δυό τοποθετήσεις, με αποτέλεσμα αντί να διαβάζουμε τι είπε ο καθένας, να αναπαράγεται μαζί με εικόνες που παρουσιάζουν χειραψίες αγκαλίτσες και φιλάκια των δύο κορυφαίων προσώπων. Ένας ανυποψίαστος αναγνώστης, που διαβάζοντας επιφανειακά εδώ
θα υπέθετε περίπου ότι συνέφαγαν και έβγαλαν από κοινού μιά ανακοίνωση!
Ε δεν είναι μάλλον έτσι.

Αυτές όμως οι συζητήσεις, έχουν αξία όχι όταν αναπτύσσονται λίγους μήνες (πιθανόν εβδομάδες) πριν τις εκλογές.
Αυτά τα θέματα, πρέπει να συζητούνται σε παγωμένο χρόνο. Και οχι εν θερμώ.
Ας μην επεκταθούμε...
Αλλά ένα σχόλιο μόνο: Αυτή είναι δυστυχώς η κατάντια του πολιτικού διαλόγου στη χώρα μας. Είναι μια εκδοχή της χρεοκωπίας της πολιτικής. Ότι δηλαδή, πολιτικός διάλογος ποτέ δεν γίνεται την ώρα που πρέπει ή και αν γίνεται -από λίγους -δεν ακούγεται. Και όταν είναι η ώρα να εντυπωσιάσουμε ...τσούπ!
Στα εξώφυλλα και από κει στα παράθυρα για καβγαδάκι προεκλογικό.

Ε λοιπόν δεν θέλει ο τόπος μόνο αλλαγή εκλογικού νόμου.
"Αλλαγή φρουράς"* θέλει.

Read More......

Ο πολυμήχανος Σπύρος του Διαδικτύου

Της ΜΑΡΙΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ

Ο Σπύρος Πυργιώτης είναι ένας νεαρός συμπατριώτης μας που ανακάλυψε έναν πρωτοποριακό τρόπο να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του, ανεβάζοντας στον Ιστό μια καινοτόμα διαφημιστική σελίδα.

Η δουλειά του Σπύρου μεταδόθηκε από τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, προβλήθηκε σε e-έντυπα και περιοδικά τεχνολογίας, αλλά, όπως έχει καταντήσει να φαντάζει φυσιολογικό, αγνοήθηκε στην ίδια του την χώρα.

Πενία τέχνας κατεργάζεται, λέει ο σοφός μας λαός. 'Η, με άλλα λόγια, πως μπορεί κάποιος να κάνει τα πάντα, αρκεί πραγματικά να πιστεύει ότι θα τα καταφέρει.

Οταν ο 24χρονος Σπύρος έγινε πριν από λίγους μήνες δεκτός στο Kinston University της Αγγλίας για να κάνει το ΜΒΑ του, η πρώτη αντίδραση ήταν να χαρεί. Οι 17.000 λίρες όμως που χρειαζόταν για δίδακτρα πάγωσαν για λίγο το χαμόγελό του. Προερχόμενος από μια μέσου εισοδήματος οικογένεια, που δεν μπορεί πλέον να τον χρηματοδοτεί, ο Σπύρος δεν το έβαλε κάτω. Αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Και τα κατάφερε περισσότερο από καλά!

Πριν από 4 μήνες συνέλαβε και υλοποίησε τη δημιουργία ενός ιστότοπου, στον οποίο οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούσαν να προβάλλουν την επιχείρησή τους. Η καινοτομία ήταν ότι ολόκληρο το site περιλάμβανε κείμενο. Πουθενά φωτογραφίες, πουθενά βίντεο. Κάθε χαρακτήρας του κειμένου είναι προς πώληση. Για μόλις 2$ μπορεί κάποιος να αγοράσει τον χαρακτήρα και να δημιουργήσει γράφοντας ό,τι θέλει, και σε χαμηλότατο κόστος, link που θα οδηγεί στην ιστοσελίδα του.

Ο Σπύρος ήθελε να πουλήσει όσο περισσότερους χαρακτήρες μπορούσε για να μαζέψει χρήματα για το ΜΒΑ. Ωστόσο τα πράγματα πήγαν απρόσμενα καλύτερα. Μέχρι σήμερα (που γράφονται αυτές οι αράδες, έχοντας μόνο 4 μήνες στον αέρα) έχει βγάλει 14.150 $ και συνεχίζει ακάθεκτος.

Η διαφημιστική του σελίδα www.thetextpage.com προσέλκυσε το ενδιαφέρον διαφόρων εταιρειών, που θεώρησαν αυτόν τον τρόπο προβολής πολύ πιο άμεσο και φυσικά πολύ πιο οικονομικό. Και τούτο επειδή η χρέωση δεν γίνεται (ως είθισται) κάθε φορά που κάποιος κάνει κλικ στο link ή στον διαφημιστικό σύνδεσμο, αλλά ο ενδιαφερόμενος δίνει άπαξ το ποσό που αντιστοιχεί στους χαρακτήρες που αγοράζει και εμφανίζεται στο www.thetextpage.com για τουλάχιστον 3 χρόνια. «Οι διαφημιζόμενοι μπορούν να γράψουν ό,τι θέλουν, ίσως το σλόγκαν της επιχείρησής τους, κάτι το οποίο θα προσελκύσει τους επισκέπτες», λέει ο Σπύρος στην «Ε». «Επίσης μπορούν να επιλέξουν χρώμα γραμμάτων και πόσες φορές το κείμενό τους θα εμφανίζεται στη σελίδα. Ολες οι διαφημίσεις προβάλλονται στο thetextpage.com σε τυχαία θέση κάθε φορά που η σελίδα ανανεώνεται. Η χρέωση είναι one-off (σ.σ. μια και έξω, άπαξ) και ο διαφημιζόμενος δεν θα πληρώσει τίποτα άλλο, παρά τον αριθμό των χαρακτήρων που αγοράζει για 3 χρόνια», συμπληρώνει ο Σπύρος και προσθέτει αισιόδοξα: «Στόχος μου είναι να κρατήσω online τη σελίδα όσο περισσότερο δυνατόν, ίσως 5 ή 10 χρόνια, χωρίς καμία περαιτέρω χρέωση του διαφημιζόμενου».

Ο «Independent» και το BBC έχουν κάνει εκτενή δημοσιεύματα στον Σπύρο και την πρωτοποριακή δουλειά του. Αναφορές στη σελίδα του έχουν κάνει και πολλά ακόμα διεθνή ΜΜΕ (διαβάστε αναλυτικά τι γράφει ο ξένος Τύπος στο http://thetextpage.info/press.php)

Ποιος είναι

«Είμαι 24 χρόνων, γεννήθηκα στην Αθήνα, μεγάλωσα και έζησα στη Σάμο, απ' όπου έφυγα στα 19 για να συνεχίσω τις σπουδές μου στην Αθήνα. Από τον Νοέμβρη του 2006 βρίσκομαι στο Λονδίνο και πάλι για σπουδές. Εχω πτυχίο στο Recording arts (ηχοληψία, μουσική παραγωγή κ.λπ.). Οι γονείς μου είναι και οι δύο συνταξιούχοι, οπότε δεν προέρχομαι από πλούσια οικογένεια με άνεση να με χρηματοδοτεί. Ετσι, παράλληλα με τις σπουδές μου εργάζομαι και ως ελεύθερος επαγγελματίας στη μουσική και τηλεοπτική βιομηχανία της Αγγλίας. Ευτυχώς μετά την επιτυχία του thetextpage.com έχω αρκετές προσφορές δουλειάς.

Μέχρι όμως να φτάσω ώς εδώ πέρασα απίστευτες δυσκολίες. Και είμαι πολύ απογοητευμένος από τη χώρα μου, που όχι μόνο δεν μου παρείχε καμία υποστήριξη, αλλά ακόμα και τώρα που η δουλειά μου προβάλλεται στο εξωτερικό, αδιαφορεί για το επίτευγμα ενός από τα παιδιά της. Ελπίζω το παράδειγμά μου να δώσει ώθηση και τροφή σε όλα τα Ελληνόπουλα να κυνηγήσουν τα όνειρά τους με κάθε κόστος. Και να μην απογοητεύονται αν στην Ελλάδα δεν τυχαίνουν της προσοχής που τους αξίζει».

από citypress-gr

Read More......

Βόλτα στην Αθήνα.

Read More......

Καθαρές θέσεις έχουν αυτοί που μπορούν να έχουν.

Σεβόμαστε ότι οι άλλοι παίρνουν τις θέσεις που τους συμφέρουν. Καλοδεχούμενες!
Αν νομίζετε όμως ότι εμείς θα βγάλουμε το σκασμό, κάνετε λάθος.
Το σκασμό να τον βγάλουν αυτοί που την ώρα της μάχης βγάζουν επετηρίδες μέχρι το 2ο20.
Αυτοί, είναι γαϊδούρια και βλάπτουν το δημοκρατικό κίνημα.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ (ΕΛΑΤΕ) ΝΑΜΑΣΤΕ.
ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΜΕ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ.

παραπομπές:

• Ε όχι βρε μασκαράδες! (σήμερα στην Δεκαεξάχρονη πόλη)

• Καλύπτουμε με όλες τις ιδιότητές μας την ανάρτησητης 18ης Οκτώβρη της κίνησης 16χρονη πόλη
  

Ας φροντίσουν αυτοί που πρέπει να μην χρειαστούν περισσότερες κουβέντες γιατί θα είναι άσχημα.

Εμείς, συνεχίζουμε την αυτο-οργάνωση.
Δεν ανεχόμαστε πιστοποίηση από κανέναν.
Τις επόμενες μέρες, όλοι μαζί θα κάνουμε αισθητή την παρουσία μας στην μάχη για την νίκη των Σοσιαλιστών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Και την ανατροπή της δεξιάς στην πατρίδα μας.
Αλλά, ενδιαφερόμαστε εξαιρετικά, τι θα έρθει στη θέση της; (Ποιό ΠΑΣΟΚ αν θέλετε).
Στην κατεύθυνση αυτή, ο παλαιοκομματισμός, το πελατειακό σύστημα, η αναξιοπιστία, θα είναι πάντοτε αντίπαλοί μας.
Ότι και αν δηλώνουν όπως και αν υποκρίνονται οι εκφραστές τους.
ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΘΑ ΠΑΜΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ.
Στον Κορυδαλλό, στην Νίκαια, στο Κερατσίνι, στον Πειραιά. Παντού αν χρειαστεί.
Οκέυ;
Οκέυ μασκαράδες;

Read More......

Η βερμούδα.

Αν κρίνουμε τόσο αυστηρά τον κόσμο των νέων, τι θα πρέπει κύριε διευθυντά μου να κάνουν αυτοί όταν κρίνουν τον δικό σας κόσμο;
Έχετε σκεφτεί μήπως αισθάνονται ότι η μεγαλύτερη τιμωρία είναι που θα ζήσουν στον κόσμο που έχουμε φτιάξει όλοι εμείς.

Αποβολή 20 μαθητών που φορούσαν ... βερμούδα

Μόνο… ήσυχη δεν ήταν η τελευταία ημέρα των μαθημάτων στο 1^ο Λύκειο Τρικάλων. Ο διευθυντής του σχολείου επέπληξε 20 μαθητές γιατί φορούσαν βερμούδες και τους ζήτησε να πάνε σπίτι τους να αλλάξουν παντελόνια και στη συνέχεια να επιστρέψουν στο σχολείο.

Οι 20 μαθητές αποχώρησαν από το σχολείο, όμως αντί να κατευθυνθούν στα σπίτια τους πήγαν στα γραφεία της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Εκεί οι υπεύθυνοι τους είπαν ότι δεν υπάρχει κανόνας για τα ρούχα που επιλέγουν τα παιδιά ώστε να πηγαίνουν στο σχολείο, τους συνέστησαν όμως να συμμορφωθούν με τις υποδείξεις του διευθυντή.

Τελικά τα παιδιά αγνόησαν τον διευθυντή και επέστρεψαν στο σχολείο, ενώ χθες σε… ένδειξη συμπαράστασης σχεδόν όλα τα αγόρια του σχολείου φορούσαν βερμούδες.

Μάλιστα, ο ίδιος διευθυντής πέρυσι απέβαλε τρία παιδιά από την αίθουσα την ώρα που είχαν πάρει τα θέματα και ξεκινούσαν να γράψουν για τις προαγωγικές εξετάσεις, και πάλι, επειδή φορούσαν βερμούδες.

Τότε είχαν επέμβει καθηγητές του Λυκείου και το περιστατικό είχε λάβει τέλος.

πηγή: http://georgelaios.blogspot.com/2009/05/20.html

Read More......

Νέα γενιά. Λευκή σελίδα! Τρύπα στο νερό και ψευτο-νταβαντούρια.

Μονολεκτική και απλούστατη είναι η ερώτηση.
Θα μας πείτε κύριοι της κυβέρνησης ένα πράγμα που κάνατε για την νεολαία;
Ένα πράγμα πέστε μας!
Δεν σας ρωτάμε δύσκολα. Ούτε για τον Δεκέμβρη, ούτε για την ανεργία, ούτε για τις περικοπές των δαπανών για την Παιδεία, ούτε για τον ΟΚΑΝΑ, ούτε για το χαρτζιλίκι που το σακάτεψαν οι πολιτικές σας. Δεν ρωτάμε πολλά...
Ένα πράγμα πέστε μας! Και διαλέξτε το εσείς.

Θα μας πείτε ένα πράγμα που κάνατε για την νέα γενιά;

Γράψατε εδώ μια λευκή σελίδα στα Ευρωπαϊκά προγράμματα

Κάνατε εδώ μια τρύπα στο νερό για την παιδεία

Κάνατε και εδώ ένα ψευτονταβαντούρι, με πολλές φιέστες και καμμία ουσία.
Αφού ΤΟΣΥΝ δεν γίνονται χωρίς πόρους - χωρίς αρμοδιότητες και χωρίς γνήσια συμμετοχή, την οποία προφανώς και για προφανείς λόγους, εσείς δεν θέλετε.



Εδώ το νταβαντούρι της Ξάνθης. Πολλά τέτοια συμβαίνουν φυσικά. Αλλού οι συσχετισμοί δυνάμεων στην περιοχή τα βγάζουν στην επιφάνεια. Και αλλού το τοπικό - συνένοχο σύστημα τα κουκουλώνει προσωρινά. Και μην σφυρίζετε αδιάφορα. Κατά πρώτο λόγο είναι το αποτέλεσμα της μίζερης πολιτικής σας. Δεν είναι προβλήματα της ... γειτονιάς.

Οι νέοι θα σας τιμωρήσουν.

Read More......