Χτύπησε το καμπανάκι του δεύτερου γύρου.

Την προηγούμενη εβδομάδα, με τόσες εκατοντάδες υποψήφιους σε κάθε Δήμο, όλο και κάποιο γνωστό ή φίλο είχε ο καθένας. Αυτή την εβδομάδα όμως, απουσία "στενών φίλων" από τα περισσότερα ψηφοδέλτια, οι ψηφοφόροι (???) ελευθερώθηκαν και η αποχή εκτινάσσεται σε αμερικανικά επίπεδα...
Ότι και αν βγάλουν οι κάλπες, ένα αποτέλεσμα είναι γνωστό: Το ΠΑΣΟΚ έχασε.
Όταν, κυβέρνηση είναι το κόμμα που ταυτίστηκε με την συμμετοχή του πολίτη,
όταν, το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα που θα έφερνε νέες ιδέες και νέα σημασία στην πολιτική ζωή (για τα οποία άλλωστε και ψηφίστηκε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές),
όταν, το ΠΑΣΟΚ, από όλους τους νόμους που έφερε στην διάρκεια της τελευταίας διακυβέρνησης, ο πιο σημαντικός -και ο πιο αποδεκτός από τη βάση του-, είναι ο "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ", που τον φτύνουν λαμπρά, εκατομμύρια ψηφοφόρων σε όλη τη χώρα, με την αποχή και το άκυρο...

Ότι και αν βγάλουν σε λίγες ώρες οι κάλπες, το ΠΑΣΟΚ έχει ηττηθεί.
Κανείς όμως δεν θα πανηγυρίσει για αυτό. Γιατί ορατός νικητής δεν υπάρχει.
Θα πρέπει να διαχωρίσουμε με προσοχή την έννοια της "εκδίκησης" των ψηφοφόρων, από την έννοια της νίκης των πολιτών. Επίσης, σε καμία περίπτωση η στιγμιαία εκδήλωση του θυμού δεν μπορεί να αναπληρώσει την απουσία συμμετοχικών γεγονότων.

Ας μην καμαρώνουν λοιπόν και οι απέχοντες, δεν έκαναν κάτι σπουδαίο, απλώς συνέχισαν να λείπουν...